Dag 50 bright

Dag 50 bright

Dag 50 bright

Ik heb net een gesprek gehad met mijn moeder. Dat ik haar toch altijd weer bel komt voort uit het verlangen, dat mijn eigen moeder een steun voor mij zou moeten zijn. Het verlangen naar steun, begrip en acceptatie is zo groot in mij, omdat ik dat zelden in mijn leven heb ervaren. Niet in mijn jeugd en ook niet in mijn relaties.

Het gesprek ging al snel over mijn gebrek aan controle over mijn gewicht. Ik moet mezelf meer vermannen, vooral voor mijn man, want een zo dikke vrouw zou niet erg leuk voor hem zijn. Ze valt momenteel af en heeft haar gewicht zo goed onder controle. Ze wil niets horen over een kliniek en hulp voor me, zegt ze, het is bij mij alleen een kwestie van gebrek aan wilskracht.

Toen zei ze dat een vriendin mijn blog had gelezen en haar had verteld over de totaal absurde en ongelooflijke dingen die ik over mijn jeugd en haar had geschreven. Vermoedelijk zou de vriend gezegd hebben hoe gek ik moet zijn om zulke dingen te beweren, per slot van rekening kent deze vriend mijn moeder en ons allemaal al zo lang en ze weet heel goed wat voor een goede moeder zij is geweest. Mijn moeder wilde niets weten van al ” mijn fantasie verhaaltjes”.

Toen had ik geen andere keuze dan op te hangen.  Het is al erg genoeg dat ik niet met mijn moeder kan praten over de scheiding van mijn man en mijn angsten, maar om dan op zoiets te moeten reageren was te veel. Ophangen durfte ik vroeger niet, maar nu weet ik dat het de enige optie voor mij is, tenzij ik erin slaag zoals de Dalai Lama te zijn.

Eenzaamheid

De eenzaamheid, die me dan overviel, was zo allesomvattend, het gevoel nergens bij te horen, niemand te hebben die voor me opkomt. Deze eenzaamheid is een gevoel dat ik al sinds mijn kindertijd ken, gekoppeld aan het gevoel dat ik het ook niet verdien, omdat ik niet goed genoeg ben. Juist dit, samen met een enorme woede vanwege het onrecht, heeft mij de adem benomen. Vergeleken met mijn moeder ben ik de gekke?

Mijn hart ging tekeer en ik kon niet goed ademen na het gesprek. In deze staat, gelooft een deel van mij alles wat ze zegt en ik vind het moeilijk om bij mijn zelf te komen

SCOPE

Toen herinnerde ik me het gesprek met Sharon en SCOPE. Een techniek vanuit de somatic experience om zichzelf in zulke gevallen terug te vinden en uit de trauma-achtige toestanden te komen. Ik deed dat en het hielp echt. Vooral het gesprek met mijn vriend aan het eind en het gehoord en gezien worden. Een reality check,  met iemand die ik vertrouw en bewonder, is goud waard. Dat merk ik telkens weer.

Op dag 50 bright was ik in staat mijn lines te houden, ondanks al het verdriet en de verontrustende gesprek. Ik zocht steun bij vriendinnen en schreef mijn dankbaarheidslijst. Ik heb ook somatic experience geoefend en voelde me daarna veel beter.

Lieve groet,

Olivia

Ik ben blij met alle reacties, zoals vragen, kritiek, aanvullingen of ervaringen.